发止(發止)

拼音：fā zhǐ

注音：ㄈㄚ ㄓㄧˇ

词语解释

• 行止；进退。 晋 陆云 《南征赋》：“羡王师之遵时，茂七德而发止。”

• 谗狠
• 谗疵
• 谗疾
• 谗短
• 谗竖
• 谗箕
• 谗箭
• 谗臣
• 谗舌
• 谗莠
• 谗蔽
• 谗蛊
• 谗蝇
• 谗言
• 谗言三至，慈母不亲
• 谗言佞语
• 谗訴
• 谗訾
• 谗讟
• 谗计
• 谗讥
• 谗诋
• 谗词
• 谗诟
• 谗诬